DÜN"MÜŞ"

Yarını düşünmemekmiş yaşamak.
Her gün doğup, gözlerini kapattığın,
Nefesinin durduğu andaymış ölüm.
Dünü de yaşamamakmış.
Verdiğimiz nefeslerin geri dönmediği,
Baktıklarımızın bize bir daha bakmadığı gibi
Bize aitlikten uzakmış “dün”.
“Al” olmuş bedenimdeyse,
Yaralarıma ulaşamıyorum artık.
Kabuk bağlamış kesiklerin
Demirimsi tadı geziyor dilimde.
Damarlarımda devinen kan pıhtıları
Voltalar atıyorlar hayatımın içinde.
Nereyi tıkatacağı belli olmayan
Serseri bir mayın gibi.

Şu kanlı gömlekten bir kurtulsam…

PİRİNÇ

Adımların gidiyor bir yere ama ne önemi var ki.
Sen büyük bir tepside yürüyorsun. Pirinç ayıklanan tepsideki şu küçük pirinçlerden birisin. Elenirsen çöpe, elenmezsen de kaynar suya düşeceksin.
Gitsen ne olur, kalsan ne olur.
Unutma sen sadece bir torba pirincin içindeki "tane"sin.
Ve bir tepsinin içindesin.

Bir soru soracaksan eğer
Sor…
Tepsi nerede?