ANNE BABA

"Anne ve babamıza hayatı dar ettiğimizde, kendimiz için bir hayat yaratırız."
Thomas Bernhard, Anılar...

Anne ve babasını üzdüğü için vicdan azabı çeken arkadaşlara duyrulur :)
Kendinize bir hayat yaratmanın başka bir yolu yok...

DIŞARI

Bir sistemin amacı, istemediği şeyleri göndereceği bir "dışarı" yaratmaktır. Ve o sistemin nasıl göründüğünü veya kendisini nasıl görmek istediğini anlayabilmek için, fırlatıp attıklarına, -çöplerine- bakmamız yeterli.
İçimizden, -kendimizden- "dışarıya" gönderdiğimiz insanlar, aslında nasıl görünmek istediğimizi ve bizim nasıl göründüğümüzü kendimize resmediyor.
Ama "dışarı" gönderemediklerimiz,
Ya da göndermek istemediklerimiz,
Tüm sistemimizi bozuyor.

Gün geliyor, çöp evde yaşıyor hissine kapılıveriyoruz. Her taraf kokmuş insan müsvetteleriyle dolu, pislik diz boyu...

Korkmaya gerek yok.
Temizlik zamanı geldiğinde, sancılarla da olsa, bir şekilde herkes ruhunu aklar.
Tek sorun temizlik zamanının ne zaman geleceğine karar verebilmek...

UMUTSUZLULUK

Umutsuzluk.
Biliyorum artık. Kaybetmeye çalıştığım her acım, umutsuzluğumun içine gizlenmiş.
İçten içe beni kemiren, umutsuzluğumu sulayan acılarımmış.
Gribin ilacı yoktur ya hani, aldığımız tüm ilaçlar sadece kendimizi daha iyi hissetmemize yarar. Bunu öğrendikten sonra artık grip ilacı almıyorum. Kendimi meydan savaşının ortasına atıp hastalığı yenip yenemeyeceğime bakıyorum.
Gerçek tedavi,
Mücadele ile oluyor “muş”.

Semptomları gidermenin değil,
Gerçek tedavi zamanı…

DİĞERLERİ !

Kimin ne yaşadığını bilmiyoruz.
Dünyanın “ben”in çevresinde dönüyor olması, sadece kendi yaşadıklarımızı özel kılıyor.
Yaşam mücadelesi veren insanlar yarın da nefes almak için uğraşırken geleceğini garantilemiş olanlar, yaşamlarının “neden”leriyle uğraşıyorlar.
“Farkında” olabilmenin bir özellik değil bir şans olduğunu kabul etmek “diğer”lerini anlamamız ve “duymamız” için bize neden buluyor.